dla twojej domowej apteczki

Alergia

Alergia na kota

Alergeny kocie to jeden z najsilniejszych czynników uczulających pochodzenia odzwierzęcego. W większości krajów alergia na kota występuje częściej niż na inne zwierzęta, nawet w rejonach, gdzie są one hodowane rzadziej niż psy. Niestety, reakcja na ten typ alergenu wiąże się również z najbardziej dokuczliwymi objawami.

Alergia na kota

Co nas uczula?

Za reakcję alergiczną odpowiedzialne są białka obecne przede wszystkim w ślinie i wydzielinie gruczołów łojowych kotów, a także w naskórku, sierści, łzach i surowicy krwi. Najważniejszym kocim alergenem jest białko nazwane Fel d 1, które wyzwala objawy aż u 80-90% osób uczulonych na te czworonogi. Jako że jest ono wydzielane przede wszystkim przez gruczoły łojowe i ślinowe, największe jego stężenie obserwowane jest w okolicy kociego pyszczka i w pobliżu cebulek włosów. Częste wylizywanie futra powoduje rozprowadzenie alergenu po całej sierści. Oprócz Fel d 1 koty produkują co najmniej siedem innych białek, o różnym potencjale uczulającym. Są one mylnie rozpoznawane przez komórki odpornościowe naszego organizmu jako zagrożenie i wiązane z przeciwciałami IgE, które poprzez szereg mediatorów zapalnych (np. histaminę) wyzwalają reakcję alergiczną [1].

Jakie objawy powoduje uczulenie na koty?

Alergia na alergen koci może powodować objawy ze strony różnych narządów. Objawy skórne manifestują się jako rumień, pokrzywka lub świąd. Częstą postacią są symptomy ze strony układu oddechowego: wodnisty wyciek z nosa, napady kichania, świąd śluzówek oraz napadowy suchy kaszel. Może pojawić się także zapalenie spojówek, objawiające się ich zaczerwienieniem oraz obfitym łzawieniem. U astmatyków kontakt z czworonogiem może nasilać objawy choroby.

Dlaczego koty tak silnie uczulają?

Alergeny kota są powszechnie rozprzestrzenione w naszym środowisku, nie tylko w mieszkaniach właścicieli tych zwierząt, lecz także w przestrzeni publicznej. Cząsteczki kocich alergenów charakteryzują się bardzo małymi rozmiarami – są nawet 10 razy mniejsze od alergenu roztoczy kurzu domowego. Mały rozmiar i niska masa sprzyjają łączeniu się alergenu z cząsteczkami kurzu i łatwemu ich rozprzestrzenianiu się. Co ciekawe, w Skandynawii przeprowadzono badania, które wykazały, że alergeny kocie utrzymują się w domu nawet pomimo dokładnego i częstego sprzątania, a ponadto są obecne w wielu miejscach publicznych w ilościach wystarczających do uczulenia osób zdrowych lub wywołania objawów u osób wcześniej nadwrażliwych. Dzieje się tak, ponieważ koty znacznie częściej niż inne zwierzęta przebywają w mieszkaniu i częściej siedzą na meblach oraz kolanach właścicieli. Podczas tych czynności drobne cząsteczki kocich antygenów osadzają się na ubraniach i butach, a następnie są przenoszone do innych miejsc, takich jak kościoły, szpitale, szkoły, żłobki czy urzędy.

Czy istnieje hipoalergiczna rasa kota?

Jako że alergeny są w zdecydowanej większości produkowane przez gruczoły łojowe, to właśnie ilość wydzielanego łoju, a nie rodzaj pokrywy włosowej, decyduje o potencjale alergizującym kotów. Wydzielanie łoju jest stymulowane przez testosteron, dlatego samce uczulają bardziej niż samice, a zwierzęta kastrowane mniej, niż te niepoddane zabiegowi. Stwierdzono także istotne różnice w produkcji łoju i białka Fel d 1 u różnych ras kotów. Za najbezpieczniejsze dla alergików uznaje się rasy takie jak: kot syberyjski, comish rex, devon rex oraz sfinks. Należy jednak pamiętać, że koty te nie są pozbawione zdolności wydzielanie antygenów, a nasilenie reakcji alergicznej jest indywidualną i zmienną cechą każdego organizmu, dlatego nie należy pochopnie podejmować decyzji o zakupie zwierzęcia dla osoby uczulonej. Błędne jest również przekonanie, że koty rasy sfinks nie uczulają ze względu na całkowity brak sierści. Podobnie jak inne koty produkują one bowiem Fel d 1, jednak brak sierści oraz tłusta, mniej łuszcząca się skóra, zmniejszają rozsiewanie tego alergenu w środowisku.

Jak radzić sobie z alergia?

Niestety, nie ma skuteczniejszego sposobu zmniejszenia objawów alergii niż unikanie ekspozycji na wywołujący je alergen. Uczulenie na koty często wiąże się z alergią krzyżową na inne zwierzęta futerkowe, dlatego alergicy powinni zrezygnować z posiadania zwierząt domowych. Dla osób, które pomimo alergii nie wyobrażają sobie życia bez pupila, ważne jest regularne sprzątanie oraz unikanie powierzchni gromadzących alergen, takich jak tapicerowane meble, grube zasłony i dywany. Należy ograniczać przebywanie kota w sypialni, a szczególnie na łóżku. Warto pamiętać o dokładnym myciu rąk po głaskaniu pupila.
Uciążliwe objawy alergii możemy łagodzić stosując leki antyalergiczne, takie jak: doustne leki przeciwhistaminowe, donosowe glikokortykosteroidy (GKS), krople do oczu zawierające kromony oraz wziewne GKS [2].
Trwały efekt leczniczy może przynieść immunoterapia antygenowa, powszechnie nazywana odczulaniem. Do tego typu terapii kwalifikuje lekarz alergolog, po potwierdzeniu alergii na antygeny kocie przy pomocy testów alergicznych. Niestety, leczenie to wymaga czasu, a podczas jego trwania należy unikać narażenia na działanie substancji uczulających, co również oznacza konieczność rezygnacji z posiadania zwierzaka [3].

1. Padjas A, Kot dla alergika, Medycyna Praktyczna, https://alergie.mp.pl/lista/63696,kot-dla-alergika.
2. Ukleja-Sokołowska N, Bartuzi Z, Nowoczesna diagnostyka alergii na psa i kota, Alergia Astma Immunologia 2016, 21 (2): 81-87.
3. Rudzki E, Alergia na włos kota, Alergeny, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2009

produkty laboratoria polfa łódź

Aerozol do nosa na alergię Stop alergii

Stop alergii

Alergo Max Polfa Łódź

Alergo Max

Calcium Alergo Plus Junior

Calcium Alergo Plus Junior

Calcium Alergo Plus Polfa Łódź

Calcium Alergo Plus